تفاوت روزه در سفر بین شیعه و سنی از کجا آمده است؟
 تازهای سایت
 
 
تفاوت روزه در سفر بین شیعه و سنی از کجا آمده است؟

نقطه اختلاف شیعه و عامه در جنبه احکامی آیه شریفه ۱۸۴ سوره مبارکه بقره و در مورد بخشی است که خداوند در آن می‌فرماید:

«... فَمَن تَطَوَّعَ خَیْرًا فَهُوَ خَیْرٌ لَّهُ وَ اَن تَصُومُواْ خْیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ»

... و کسی که کار خیری انجام دهد، برای او بهتر است و روزه داشتن برای شما بهتر است، اگر بدانید.

در این آیه لفظ«تطوّع» از ریشه«طوع» و از باب«تفعّل» به معنای پذیرش خاضعانه، خاشعانه و مطیعانه می‌باشد و نقطه مقابل آن «کُره» بیان شده‌است؛ «کُره» به معنای پذیرش از روی اجبار، اکراه و انجام کاری است که انجامش برای فرد سخت می‌باشد. طبق این بخش از آیه علمای اصولی شیعه معتقدند اگر کسی خیری را مطیعانه انجام دهد، برای او بهتر است؛ یعنی اگر کسی در ماه مبارک رمضان مسافر و یا بیمار است، باید مطیع فرمان خداوند باشد و روزه نگیرد. اگر فردی در چنین شرایطی قصد روزه کند، روزه او مورد قبول نمی‌باشد و این فرد باید پس از ماه مبارک رمضان، قضای روزه آن روزها را به‌جا آورد؛ زیرا با نظام الهی که توسط خداوند مقرر شده  تخلف ورزیده است.

اما علمای سنی با توجه به عبارت « اَن تَصُومُواْ خْیْرٌ لَّکُمْ » می‌گویند بهتر است در سفر هم روزه بگیریم و این عبارت را نوعی ترجیح دانسته‌اند و معتقدند در هنگام سفر، بیماری و در صورت عدم طاقت، روزه واجب اختیاری است و فرد بین روزه گرفتن و نگرفتن مختار است. در حالیکه با بررسی ضمائر در آیه 183 و 184 مشخص می شود عبارت « اَن تَصُومُواْ خْیْرٌ لَّکُمْ » سخن با افرادی است که ابتدای آیه 183 مورد خطاب قرار گرفته اند.

برای توضیحات بیشتر به پاسخ سوال« مفسران شیعه با چه استدلالی معتقدند نمی توان در سفر روزه گرفت؟» رجوع شود.

به کوشش: خانم خرم نژاد

منبع: کتاب حلاوت تبیان، دکتر اسدی گرمارودی، ص30

دوشنبه 29 ارديبهشت 1399  10:2

آخرين تاريخ بازديد : جمعه 20 تير 1399  16:25:37
تعداد بازديد از اين خبر : 1062