اگر عشق به هستی و بقا در انسان ذاتی است پس چرا بعضی از انسانها خودکشی می کنند ؟
 تازهای سایت
 
 
اگر عشق به هستی و بقا در انسان ذاتی است پس چرا بعضی از انسانها خودکشی می کنند ؟

اگر عشق به هستی و بقا در انسان ذاتی است پس چرا بعضی از انسانها خودکشی می کنند ؟

عشق به هستی و بقا در انسان ذاتی و فطری است اما گاهی بر اساس مشکلات انسان مبتلا به خمول فطرت می شود. اگر فردی بیمار روانی نباشد و سالم باشد و دست به خودکشی بزند، آیا این فرد از وجود بدش می‌آید یا از مشکلات وجود؟  به این آدم اگر وعده داده‌شود که مشکلاتش حل می‌شود، از تصمیم خود صرفنظر خواهد کرد و می‌گوید زودتر من را به بیمارستان برسانید تا نمیرم! در حقیقت مشکلات است که یک حالات ثانوی ایجاد کرده است. در اصطلاح فلسفی به این حالت که بر اثر مشکلات در خصوصیت فطری بشر تغییراتی حاصل می‌شود، «خمول فطرت»  می‌گویند.

خمول فطرت زمانی است که فطرت تحت تاثیر شرایط قرار می‌گیرد. دقت شود که فطرت خداخواهی، خداجویی و خدایابی در اثر گناه و هوای نفس دچار خمول می‌شود. این حالتهای نفسانی در دنیای وجود ما، فطرت را هم آلوده می‌کند. لذا اهمیت تزکیه نفس و مبارزه با هواهای نفسانی مشخص می‌شود زیرا در غیر این صورت انسان به جایی می‌رسد که در مرحله یافت فطری (شناخت- بدیهیات اولیه) و در مرحله خواست فطری (نیازهای واقعی) دچار مشکل می‌شود.  

شهید مطهری در رابطه با خمول فطرت مثال زیبایی دارند. مادری که عاطفه مادری دارد (نمونه‌ای از محبت فطری) و هرگونه فداکاری را در قبال کودک خود انجام می‌دهد، حتی اگر کودک در استخری بیافتد و مادر شناهم بلد نباشد با این وجود خودرا به آب می‌اندازد تا کودک را نجات دهد ولی در موارد خاصی مثلا دانشگاه رفتن و امتحان داشتن، با وجود گریه های کودک، او را به دیگری می‌سپارد تا به امتحان خود برسد. اینجا فطرت تحت شرایطی قرار گرفته که آن را «خمول فطرت» می‌گویند.

 

به کوشش خانم خرم نژاد

منبع: جلسه بیستم سخنرانی استاد گرانقدر دکتر اسدی گرمارودی،‌موضوع معاد برهانی در آیات قرآن

متن سخنرانی جلسه بیستم

سه شنبه 16 شهريور 1400  1:59

آخرين تاريخ بازديد : سه شنبه 30 شهريور 1400  23:47:50
تعداد بازديد از اين خبر : 2114