چرا گاهی به انسان عالم صغیر و گاه عالم کبیر می گویند ؟
 تازهای سایت
 
 
چرا گاهی به انسان عالم صغیر و گاه عالم کبیر می گویند ؟

چرا گاهی به انسان عالم صغیر و گاه عالم کبیر می گویند ؟

از یک دید انسان را «عالم صغیر» می‌گویند و جهان خارج را «عالم کبیر » می‌گویند؛ ولی از دید دیگر انسان را «عالم کبیر » می‌گویند و جهان را «عالم صغیر» می‌گویند. تناقض نیست و هر دو در جای خودش درست است.  انسان عالم کبیر است، چون کون جامع است. کون جامع، یعنی تمام مراتب وجودی که در عالم هست از جبروت، ناسوت و ملکوت، همه در وجود انسان هست. از این جهت، این انسان، عالم کبیر است. اما از آن جهت که این انسان، یک فرد از انسانهای این عالم است، به او «جهان صغیر» گفته می‌شود.

در دنیای عالم صغیر انسانی، نفس لوامه، سرزنش کننده وجود دارد. اگر در درون این انسان صغیر به عنوان یک فرد از افراد جامعه و نظام عالم، حالتی تحت عنوان قاضی درونی یا وجدان وجود دارد؛ آیا می‌شود در عالم کبیر که قرار است همه مزایا را در خود داشته باشد، چنین حالتی، حالت بازنگری وجود نداشته باشد؟ چون لازمه کمال  عالم کبیر این است که از کمالات عالم صغیر کمتر نداشته باشد. می‌دانیم که این موضوع در دنیا تحقق نمی‌یابد، پس باید در آخرت باشد. از این رو تحقق معاد امری ضروری است.

 

به کوشش خانم خرم نژاد

منبع: جلسه بیستم سخنرانی استاد گرانقدر دکتر اسدی گرمارودی،‌موضوع معاد برهانی در آیات قرآن

متن سخنرانی جلسه بیستم

يکشنبه 21 شهريور 1400  16:5

آخرين تاريخ بازديد : سه شنبه 30 شهريور 1400  23:32:21
تعداد بازديد از اين خبر : 1193